17 του Νοέμβρη 1973 (Χαράματα) του Κύπρου Χρυσάνθη

Μας φώτισες
Στείλε μπιλιετάκι
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Πέρα στην πλατιά λεωφόρο

με τα γυμνά δέντρα,

τα φυλλώματα,

προβάλλουν τώρα οι χώροι αδειανοί.

Λιγοστά είναι τα βήματα,

ξέπνοοι οι λογής ήχοι, αραιοί.

Στάζει τ’ αγιάζι μέσα μας.

Συχάζει η τυραγνοπατημένη  πόλη, η βουερή.

Πέρα απ’ τη μακρινή λεωφόρο

με τα γυμνά δέντρα,

τα φυλλώματα,

πεθαίνει η νύχτα, η φονική.

Αλυχτούνε  οι θεριεμένοι σκύλοι

στα περάσματα, όξω απ’ τις κλειστές πόρτες,

καθώς στους τοίχους πληθαίνουν οι σκιές

κι απλώνονται τα γράμματα,

αιμάτινα, θαμπωτικά:

«για τον αγώνα και τη λευτεριά»

«για την πολύπαθη πατρίδα»!

Πίσω απ’ τις μανταλωμένες πόρτες,

βαριανασαίνουν οι καρδιές

π’ ανασηκώσαν τη μεγάλη μέρα!

Ω, Θε μου, κάμε πριν χαράξει

ν’ αστράψουν οι ουρανοί,

χρυσό φως ολούθε ν’ απλωθεί

κάμε, Μεγαλοδύναμε, να ξεχυθεί

ποτάμι ξέφρενο η πνοή,

να λυτρωθεί, η τυραγνοπατημένη πόλη!

 

(Το μελάνι φωνάζει. Η 17η Νοέμβρη 1973 στη λογοτεχνία,
εισαγωγή-ανθολόγηση Η. Γκρης, Μεταίχμιο)

Το ποίημα δημοσιεύτηκε στον τόμο Αντιφασιστικά ’67-’74 (1984) και αναφέρεται στην
εξέγερση των φοιτητών στο Πολυτεχνείο, στις 17 Νοεμβρίου 1973, και στην καταστολή της
από το δικτατορικό καθεστώς. Μεταφέρει την εικόνα που εμφανίζει ο χώρος γύρω από το
Πολυτεχνείο λίγες ώρες ύστερα από την είσοδο των τανκς και την καταστολή της εξέγερσης,
αλλά και τα συναισθήματα που γέννησε στους πολίτες η θυσία των νέων παιδιών.

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •