Αναμνήσεις της Παιδικής Ηλικίας της Ιωάννας Καραγεώργη

Νυχτερινή Επί Σκέψης
Στείλε μπιλιετάκι
  • 28
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    28
    Shares

Τα παιδικά μου καλοκαίρια τα περνούσα στο εξοχικό μαζί με το παππού και τη γιαγιά.Ο παππούς,πάντα με το κασετοφωνάκι του απο δίπλα,όλο και με κάτι θα καταπιανόταν.Κάτι που με έναν μαγικό τρόπο στα δικά μου αθώα μάτια έκανε να φαίνεται πολύ σπουδαίο και τρανό δεδομένης της ώρας που αφιέρωνε πάντοτε για αυτό.Η αγαπημένη του ασχολία ηταν ο κήπος.Έζησε χρόνια στην πόλη και το είχε μεράκι και καημό ή τουλάχιστον έτσι νόμιζα εγώ,να αποκτήσει το δικό του παρτέρι με τα λαχανικά και τα φρούτα του.Η μέρα λοιπόν περνούσε εκεί,μοναχικά η και με τον αδερφό μου απο δίπλα αργότερα.Μετά το μεσημεριανό σύντομο ύπνο έπιανε την γνωστή του θέση στην αυλή με το κασετοφωνάκι παραμάσχαλα και ξεκινουσε να ακούει τη μουσική του.Ααα,άκουγε πολλή μουσική ο παππούς.Οι κασέτες που είχε στη συλλογή του μου φαίνονταν άπειρες!Με ό,τι λογής τραγούδια ζητούσε η ψυχή σου απο το λαικό και ελαφρολαικό κυρίως ρεπερτόριο,άκουγε και νοσταλγούσε και έλεγε ιστορίες απ´την ζωή του και τα δύσκολα χρόνια της φτώχειας με τις πικρές αλλά και γλυκιές τους στιγμές.
Η γιαγιά πάλι ήταν άλλη ιστορία. Τα πρωινά,καθισμένη στο πλατύσκαλο της εξώπορτας έπινε τον καφέ της στο ποτήρι του κρασιού πλάι στον παππού και απολάμβαναν μαζί το τσιγάρο τους συνομιλώντας χαμηλόφωνα,μην μας ξυπνήσουν.Στην κουζίνα σχεδόν συνεχώς,μαγείρευε νοστιμιές και ετοίμαζε μεζέδες και εγώ δίπλα της κολλημένη να βλέπω και να ακούω,να παρατηρώ την κάθε της κίνηση και να μαθαίνω συνταγές που ακόμη θυμάμαι μέχρι σήμερα κατά γράμμα.Τα μεσημέρια ξάπλωνα δίπλα της χωρίς να καταλαβαίνω πως την στρίμωχνα σε μια γωνιά του κρεβατιού και δεν την άφηνα να ξεκουραστεί όσο θα ήθελε ίσως.Παρόλα αυτά δεν μου έκανε ποτέ το παραμικρό παράπονο,δεν πήγαινε η καρδιά της να με αποχωριστεί.Το απόγευμα αφού έκανε άλλο ένα τσιγάρο,έκοβε ένα μανταρίνι ή λίγα φυλλαράκια από δυόσμο και τα μασούσε για να μην μας μυρίζει το τσιγάρο στην ανάσα της.Έπειτα,ετοίμαζε σε ένα καλάθι μικρά σαντουιτσάκια και ταπεράκια με κεφτέδες ή πίτες και μας πήγαινε για πικ νικ στο βουνό,ενώ ταυτόχρονα καθώς περπατούσαμε έλεγε παραμύθια για τα ζώα του δάσους τόσο γλαφυρά που νομίζαμε πως τα βλέπαμε μπροστά μας.Τα βράδια όμως ήταν η καλύτερη στιγμή της ημέρας.Όταν καθόμασταν και οι τρείς στο διπλό κρεβάτι των γονιών μου -η γιαγιά εννοείται στη μέση-και άρχιζε τα παραμύθια που έμειναν στην μέση την προηγούμενη νύχτα ενώ ο παππούς κρυφοκοιτούσε από την σκάλα χαμογελώντας.
Οι παππουδες και οι γιαγιάδες αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της παιδικής ηλικίας και ο καθένας από εμάς που είχε την τύχη να μεγαλώσει μαζί τους έχει νιώσει αυτήν την ευτυχία που παρέχει η συντροφιά τους.Όταν βρίσκεσαι μαζί τους νιώθεις ξεχωριστός,σε κακομαθαίνουν και σου αρέσει πολύ αυτό,συνομωτείς μαζί τους για να σου κάνουν τα χατήρια και κάθε όχι των γονιών γίνεται ναί στα κρυφά.Η ανιδιοτέλεια και η προσφορά τους είναι τόσο δεδομένη που αν θέλαμε έναν εναλλακτικό ορισμό για την αγάπη θα ήταν αυτός ακριβώς.Έτσι,μπορούμε να πούμε με μεγάλη σιγουριά πως οι όμορφες αναμνήσεις της παιδικής μας ηλικίας συνδέονται άρρηκτα με αυτούς

Facebook Comments

Με το σμίξιμο της Αθήνας,την Επτανήσων και της Μικράς Ασίας και το μπέρδεμα όλων αυτών των διαφορετικών κουλτούρων στο κεφάλι,προέκυψα εγώ.Αγχώδης εκ φύσεως,ονειροπόλα εκ πεποιθήσεως και καθηγήτρια αγγλικών εν ενεργεία γράφω για να τα βγάζω από μέσα μου και για να βάζω τις σκέψεις μου σε μια τάξη.Αγαπώ το καθαρό βλέμμα των παιδιών,τα αστέρια και να μην αφήνω τίποτα να πέσει κάτω.Αν σε πετύχω να αδικείς κάποιον,το μόνο σίγουρο είναι πως θα με βρείς μπροστά σου…τουλάχιστον μέσα στο μυαλό μου.Α!και λατρεύω τη σοκολάτα.Σε οποιαδήποτε μορφή

  •  
    28
    Shares
  • 28
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •