Τι να σου πω.. – Κώστας Καρυωτάκης

Τι να σου πω, φθινόπωρο, που πνέεις από τα φώτα της πολιτείας και φτάνεις ως τα νέφη τ’ ουρανού; Ύμνοι, σύμβολα, ποιητικές, όλα γνωστά από πρώτα, φυλλοροούν στην κόμη σου τα ψυχρά άνθη του νου. Γίγας, αυτοκρατορικό φάσμα, καθώς προβαίνεις στο δρόμο της πικρίας και της περισυλλογής, αστέρια με το Continue Reading

Το Δέντρο των φίλων – Χορχέ Λουϊ Μπόρχες

Υπάρχουν άνθρωποι στη ζωή μας…που μας κάνουν ευτυχισμένους… απ΄την απλή σύμπτωση να συναντηθούν τα μονοπάτια μας… Κάποιους τους έχουμε σε όλη τη διαδρομή στο πλάι μας…βλέποντας πολλά φεγγάρια να περνάνε…ενώ κάποιους τους βλέπουμε ελάχιστα μεταξύ δύο βημάτων μας…Ίσως κάθε φύλλο ενός δέντρου χαρακτηρίζει τους φίλους μας…Επιπλέον…η μοίρα μάς φέρνει και άλλους φίλους…αυτούς Continue Reading

Το τραγικό στοιχείο στον έρωτα – π. Φιλόθεος Φάρος

   Το δράμα που οι κλασσικοί συγγραφείς έχουν δημιουργήσει και που μιλάει στην ψυχή του ανθρώπου από τη μια εποχή στην άλλη, περιγράφει πως ο έρως μπορεί να αρπάξει τους ανθρώπους και να τους εκσφενδονίσει από ύψη σε βάθη. Περιγράφει δηλαδή το στοιχείο της ανθρώπινης ζωής που αποκαλούμε τραγικό.

Το μεθυσμένο καράβι – Αρθούρος Ρεμπώ

  Καθώς κατέβαινα απαλά απ’ τα γαληνά ποτάμια,Είδα πως αρρυμούλκητο, δίχως πλοηγούς κυλούσα:Κραυγαστικοί Ερυθρόδερμοι τους είχαν στόχο βάλει, Αφού τους κάρφωσαν γυμνούς σε παρδαλούς πασσάλους.  Το πλήρωμά μου ολόκληρο παντέρημο είχα αφήσει, Στάρια της Φλάντρας φέρνοντας κι εγγλέζικα μπαμπάκια. Όταν με τους πιλότους μου τελείωσε εκείνη η αντάρα, Οι ποταμοί μ’ αφήσαν πια να κατεβώ όπου Continue Reading