Τι να σου πω.. – Κώστας Καρυωτάκης

Μας φώτισες
Στείλε μπιλιετάκι
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
Τι να σου πω, φθινόπωρο, που πνέεις από τα
φώτα
της πολιτείας και φτάνεις ως τα νέφη τ'
ουρανού;

Ύμνοι, σύμβολα, ποιητικές, όλα γνωστά από
πρώτα,
φυλλοροούν στην κόμη σου τα ψυχρά άνθη
του νου.
Γίγας, αυτοκρατορικό φάσμα, καθώς
προβαίνεις
στο δρόμο της πικρίας και της περισυλλογής,
αστέρια με το πρόσωπο, με της χρυσής σου
χλαίνης
το κράσπεδο σαρώνοντας τα φύλλα καταγής,
είσαι ο άγγελος της φθοράς, ο κύριος του
θανάτου,
ο ίσκιος που, σε μεγάλα βήματα φανταστικά,
χτυπώντας αργά κάποτε στους ώμους τα
φτερά του,
γράφει προς τους ορίζοντες ερωτηματικά...
Ενοσταλγούσα, ριγηλό φθινόπωρο, τις ώρες,
τα δέντρα αυτά του δάσους, την έρημη
προτομή.
Κι όπως πέφτουνε τα κλαδιά στο υγρό χώμα
οι οπώρες,
ήρθα να εγκαταλειφθώ την ιερή σου ορμή.

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •