Αποτελούν αναπόσπαστο στοιχείο της ζωής στα αστικά κέντρα. Μπορεί να τις δει κανείς παντού: πάνω σε στέγες παλιών σπιτιών, κάτω από αυτοκίνητα, μέσα σε κάδους απορριμμάτων, σε αυλές. Αναφέρομαι στις γάτες. Στις αδέσποτες γάτες των μεγάλων πόλεων. Το επίθετο «αδέσποτες» μάλλον περισσεύει αφού οι γάτες, ανυπότακτες απ’ τη φύση τους, δεν έχουν αφεντικό. Άλλες φορές θα τις δούμε να λιάζονται στα πεζοδρόμια, άλλες να αναζητούν τροφή ή να τρυπώνουν σε κάποιο ασφαλές μέρος για να αποφύγουν κάποιον κίνδυνο, σπανιότερα θα τις δούμε να τρίβονται στα πόδια μας αναζητώντας χάδια ή φαγητό. Παιχνιδιάρες και ναζιάρες, σηκώνουν τη ράχη και ετοιμάζονται να επιτεθούν όταν κάποιος τις απειλήσει. Τις περισσότερες φορές είναι δύσκολο να τις πλησιάσει κανείς, γιατί φοβούνται τους ανθρώπους. Όσες απ’ αυτές όμως είναι συνηθισμένες στην ανθρώπινη φροντίδα, δέχονται τα χάδια των περαστικών αδιαμαρτύρητα. Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση έχουν εφτά ψυχές, γιατί ευλύγιστες και ευκίνητες καθώς είναι, έχουν μάθει να ξεγλυστράνε απ’ τον θάνατο. Λένε ότι οι γάτες δεν αγαπάνε τους ανθρώπους και δεν εκτιμούν όσα κάνουν για αυτές. Εγώ διαφωνώ. Πιστεύω ότι έχουν έναν δικό τους, ιδιαίτερο τρόπο να δείχνουν την αγάπη τους.

 

Είτε παίζουν μεταξύ τους, είτε νιαουρίζουν καλώντας σε βοήθεια, το σίγουρο είναι ότι κάνουν τη ζωή μας στην πόλη πιο ευχάριστη. Τρέχοντας καθημερινά για αμέτρητες υποχρεώσεις, οι λίγες στιγμές που θα ασχοληθούμε μαζί τους μας κάνουν να ξεχαστούμε και να ζηλέψουμε την ξεγνοιασιά τους. Είναι απ’ τα μικρά, όμορφα πράγματα της ζωής που μας κάνουν να χαμογελάμε. Θυμίζουν τα μικρά λουλούδια που φυτρώνουν στα πεζοδρόμια. Είναι η φύση που αντιστέκεται. Καμιά φορά θα τις δούμε να πλησιάζουν κάποιον άνθρωπο που τους μιλάει τρυφερά και τους βάζει τροφή και νερό. Αυτοί οι άνθρωποι που τις φροντίζουν είναι συνήθως μεγάλοι σε ηλικία και μοναχικοί. Μπορεί να ζουν με μια πενιχρή σύνταξη, αλλά έχουν πλεόνασμα αγάπης για κάθε αδύναμο πλάσμα. Μοιράζοντας απλόχερα την αγάπη τους στις γάτες, κάνουν και τη δική μας ζωή πιο ανθρώπινη.   

 

Facebook Comments

About the author

Author profile

Ο Νίκος Σουβατζής γεννήθηκε στο Βερολίνο το 1977. Είναι απόφοιτος του τμήματος Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει εργαστεί ως συντάκτης σε έντυπα και διαδικτυακά μέσα. Ασχολείται με την πεζογραφία και την ποίηση. Έχει εκδώσει μια συλλογή διηγημάτων με τίτλο Αναχώρηση, μια ποιητική συλλογή με τίτλο Χειμερινή ισημερία και μια νουβέλα με τίτλο Μετά από χιλιάδες φεγγάρια.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.