Ποιός φοβάται το Ψέμα; – της Ιωάννας Καραγεώργη

Νυχτερινή Επί Σκέψης
Στείλε μπιλιετάκι
  • 27
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    27
    Shares

   Όποιος λέει ψέματα, πέφτει μες στα αίματα μας μάθαιναν όταν ήμασταν παιδιά.

Πόσο σκληρή φράση έ; Σχεδόν σοκαριστική, ειδικά αν ένα μικρό παιδάκι προσπαθήσει να την φανταστεί στο μυαλό του. Η επαφή μας με το ψέμα πάντα συνοδευόταν από τιμωρία και τύψεις που δεν ήμασταν ειλικρινείς, που κρύψαμε την αλήθεια γιατί έτσι μας βόλεψε καλύτερα, που προσπαθήσαμε να αποφύγουμε τις συνέπειες των πράξεων μας. Μέχρι και πως είναι αμαρτία έχουμε ακούσει και πως ο θεός μας βλέπει και θα μας τιμωρήσει για αυτο που κάναμε.Την ώρα λοιπόν που έπρεπε να αποφασίσεις αν θα πείς την αλήθεια με κάθε κόστος ή αν θα την αποκρύψεις για να γλιτώσεις, το δίλλημα χτυπούσε καμπανάκι μέσα στο μυαλό σου και αμφιταλαντευόσουν ανάμεσα στο καλό το δικό σου ή εκείνων που απαιτούσαν τόσο απόλυτα να είσαι ειλικρινής. Να μην είσαι ψεύτης. Να λες την αλήθεια.Είναι σημαντικό.

   Με την διδαχή αυτή κατά νού πορευόμαστε και ως ενήλικοι και προσπαθούμε να κρατάμε τον λόγο που δώσαμε κάποτε στους γονείς μας πως δεν θα λέμε ψέματα. Πόσο σημαντικό είναι όμως τελικά να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς σε κάθε περίπτωση;Πόσο χρήσιμο;Σε μια κοινωνία που η αλήθεια θα ήταν ο μόνος δρόμος, πώς θα μπορούσαμε να επιβιώσουμε ψυχολογικά υγιείς;Σίγουρα το να ζείς μέσα στο ψέμα και να βασίζεις τις διαπροσωπικές σχέσεις σου σε μυθοπλασίες δεν σε ωφελεί, δεν  κάνει καλό κυρίως σε εσένα τον ίδιο. Γιατί όμως να νιώθεις τύψεις όταν για παράδειγμα δεν θέλεις να πληγώσεις τον φίλο σου αν το δώρο του δεν σε εντυπωσίασε όσο περίμενε;Γιατί να σε τυραννάει η σκέψη από εκείνο το ένα βράδυ που θέλησες να φλερτάρεις και εσύ λίγο παραπάνω και το έκρυψες από τον άνθρωπό σου για να μην τον στενοχωρήσεις χωρις ουσιαστικό λόγο;(Ναι ξέρω για αυτό το έκανες,σταμάτα να δικαιολογείσαι.)Γιατί να είναι κακό εκείνο το επιπλέον προσόν που αναφέρεις στο βιογραφικό σου ότι έχεις – ενώ δεν ισχύει – αφού ξέρεις πως αν σου δωθεί η ευκαιρία θα μπορέσεις να αποδείξεις την αξία σου και με το παραπάνω στην συγκεκριμένη θέση εργασίας;

   “Είναι επικίνδυνο να είσαι ειλικρινής εκτός και αν είσαι ηλίθιος” λέει ο Τζώρτζ Μπέρναρντ Σώ, ο Ιρλανδός συγγραφέας και νομίζω πως εδώ αναφέρεται στην άγνοια κινδύνου που έχει κανείς εάν δεν καταλαβαίνει πως μερικές φορές, η αλήθεια πραγματικά πονάει. Και προσωπική μου γνώμη είναι πως αυτός ο πόνος είναι άσκοπος. Κάποια πράγματα είναι καλύτερο να μην λέγονται,οι σκέψεις μας δεν είναι όλες για να τις μοιράζουμε από εδώ και από κεί και να επηρεάζουμε αρνητικά άλλους ανθρώπους προστατευμένοι μέσα στην πανοπλία της ειλικρίνειας. Η αγένεια είναι χειρότερη από το ψέμα. Το θράσος επίσης.

Από την άλλη πάλι, όταν αποφασίσεις πως δεν θα είσαι ειλικρινής σε κάτι, αρχίζεις να αναρωτιέσαι μήπως αυτή η απόφαση προέρχεται από την τάση που έχουμε να προστατεύουμε τον εαυτό μας πρώτα από όλα. “Μήπως γίνομαι εγωιστής και ψεύτης για να σώσω το τομάρι μου;” Ακόμα κι αυτό δεν είναι κακό,αναλόγως την περίπτωση έχω να πώ εγώ. Είναι λογικό να προσπαθούμε να προστατεύσουμε τον εαυτό μας και τις σχέσεις μας απο τα λάθη που κάνουμε και είναι αναμενόμενο να θέλουμε να είμαστε αποδεκτοί και συμπαθείς στον κοινωνικό μας περίγυρο,αρκεί όμως να διαθέτουμε την απαιτούμενη κριτική σκέψη να ξεχωρίζουμε μέχρι που μπορούμε να κρυβόμαστε και απο πού ξεκινάει το δικαίωμα του άλλου ανθρώπου να γνωρίζει με τί άτομο έχει να κάνει ώστε να έχει την δυνατότητα να επιλέξει αν μας θέλει κοντά του και εκείνος όπως εμείς. “Μέχρι ποιό σημείο θα συνέχιζες να ψεύδεσαι;”Αυτό ειναι το ερώτημα που πρέπει ν απαντήσουμε στον εαυτό μας και όχι το αν θα έπρεπε ή όχι να πούμε κάποτε ψέματα. Άλλωστε είναι αναπόφευκτο,κάποια στιγμή όλοι το κάνουμε και θα το ξανακάνουμε και όποιος περηφανεύεται πως δεν το έχει κάνει ποτέ,είναι εκείνος που το κάνει σίγουρα και ίσως και συχνότερα απο εσένα και εμένα που το παραδεχόμαστε. Οπότε ας συμφιλιωθούμε λίγο με την ιδέα της απόκρυψης της αλήθειας.

   Το φοβόμαστε το ψέμα, ισχύει. Μας νευρίαζει, μας στενοχωρεί, μας γεμίζει ενοχές, σπάει την εμπιστοσύνη μας. Έτσι είμαστε προγραμματισμένοι οι περισσότεροι από εμάς καλώς ή κακώς,όμως ας μην είμαστε απόλυτοι και κάθετοι με αυτό. Δεν είναι τόσο κακό πια να πούμε ή να ακούσουμε ένα αθώο ψέμα, ας μην γινόμαστε τόσο αυστηροί κριτές για τους άλλους και τον εαυτό μας. Το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να αποδεχθούμε πως και αυτό είναι μέσα στην ζωή και την καθημερινότητα και πως όσο κι αν δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε, μερικές φορές συνεισφέρει στο να διατηρούμε τις σχέσεις μας καλές.

“Την αλήθεια την φτιάχνει κανείς ακριβώς όπως φτιάχνει και το ψέμα,”μας λέει ο Οδυσσέας Ελύτης. Ας επικεντρωθούμε λοιπόν στο να διαμορφώνουμε  λίγο την αλήθεια μας,να την ομορφαίνουμε και μετά να την σερβίρουμε στον άλλον. Όχι σαν ένα πρόχειρο, απρόσωπο, κρύο γεύμα απο εστιατόριο γρήγορου φαγητού. Αλλά σαν ένα φαγητό φτιαγμένο με αγάπη απ´τα χέρια μιας μητέρας.

Facebook Comments

Με το σμίξιμο της Αθήνας,την Επτανήσων και της Μικράς Ασίας και το μπέρδεμα όλων αυτών των διαφορετικών κουλτούρων στο κεφάλι,προέκυψα εγώ.Αγχώδης εκ φύσεως,ονειροπόλα εκ πεποιθήσεως και καθηγήτρια αγγλικών εν ενεργεία γράφω για να τα βγάζω από μέσα μου και για να βάζω τις σκέψεις μου σε μια τάξη.Αγαπώ το καθαρό βλέμμα των παιδιών,τα αστέρια και να μην αφήνω τίποτα να πέσει κάτω.Αν σε πετύχω να αδικείς κάποιον,το μόνο σίγουρο είναι πως θα με βρείς μπροστά σου…τουλάχιστον μέσα στο μυαλό μου.Α!και λατρεύω τη σοκολάτα.Σε οποιαδήποτε μορφή

  •  
    27
    Shares
  • 27
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •