“Ένα χορταράκι είπε” – του Χαλίλ Γκιμπράν

Μας φώτισες
Στείλε μπιλιετάκι
  • 1
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    1
    Share
«Γιατί με τόσο θόρυβο πέφτεις στο χώμα χάμου!»,
στο φθινοπωρινό το φύλλο, λέει το χορταράκι,
«Τα χειμωνιάτικα σκορπίζεις όλα τα όνειρά μου»…
Το φύλλο, μ’ αγανάκτηση του κράζει σε λιγάκι:
«Πλάσμα χαμηλογέννητο -που χαμηλά θα μείνει!
Άμουσο, πράγμα, δύστροπο. Δεν έχεις ζήσει στα ύψη…
Πως θα μπορέσει η κρίση σου τραγούδισμα να κρίνει;
Λοιπόν, τ’ ανάερο θρόισμα, χλευάζεις, δίχως τύψη».
Κι απέ, το φθινοπωρινό φύλλο, στη γη ‘χε πέσει.
Και εκείνη για να το κοιμίσει του ‘χε στρώσει στρώμα,
και σαν ξανάρθε η άνοιξη, ξυπνά στην ίδια θέση:
Σαν χορταράκι, που δειλά ξεπρόβαλε στο χώμα.
Κι όταν ξανάρθε χινοπώρι, στου ύπνου του τα βύθη,
καθώς τα φύλλα -ανάερο χνώτο- γύρουθε σκορπίζει το χορταράκι,
πρώτον ύπνο, μόλις που εκοιμήθη,
πριν το βαθύ της χειμωνιάς, το μούρμουρό του αρχίζει.
Σαν τη χρονιά την περασμένη, που στον ύπνο του εμίλα:
«Αχ, κάνουν τόσο θόρυβο, στο χώμα ως πέφτουν χάμου,
τα φθινοπωρινά τα φύλλα, αχ Θεέ μου, αυτά τα φύλλα.
Τα χειμωνιάτικα σκορπίζουν όλα τα όνειρά μου».
Από τα πρώτα ποιήματα του ποιητή-φιλόσοφου Χαλίλ Γκιμπράν στην αγγλική γλώσσα, ήταν το ποίημα αυτό, το “ΕΝΑ ΧΟΡΤΑΡΑΚΙ ΕΙΠΕ”, που μιλάει με λεπτότητα και τρόπο ενορατικό για την ισχυρογνωμοσύνη, την συχνή (και ίσως άδικη) αντιμετώπιση των άλλων ως πηγή όχλησης, λησμονώντας πως ο καθένας κάνει ότι μπορεί σε τούτη την κοινή μας εμπειρία που λέγεται ζωή!
Facebook Comments

“Όσο πιο προσωπικό είναι αυτό που εκφράζει η τέχνη, τόσο περισσότερους αφορά” Μάνος Χατζιδάκης

  •  
    1
    Share
  • 1
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •