Ο διάλογος εκτυλίσσεται σε ένα υπνοδωμάτιο, αρκετά σκοτεινό, όπου υπάρχει μόνος ένα ηλικιωμένος κύριος ξαπλωμένος σε ένα κρεβάτι.

-Ποιος είναι, ρωτάει ξαφνικά, μέσα στο σκοτεινό δωμάτιο. Ακούω βήματα στο πάτωμα και ένα χέρι να ανοίγει σιγά- σιγά την πόρτα.

-Είμαι αυτός που φοβάσαι, απαντάει εκείνη η πνιχτή φωνή. Αυτός για τον οποίο προετοιμάζεσαι τόσα χρόνια αλλά συνεχίζεις να φοβάσαι.

-Ω! Θάνατε! κάποια στιγμή το ήξερα πως θα έρθεις. Πάντα ένα κομμάτι μου σε φοβόταν και σε περίμενε. Διάβασα τόσα πολλά για εσένα, προσπάθησα να σε καταλάβω, να σε εκλογικεύσω, να προσπαθήσω να σε αποδεχθώ.

-Καλέ μου άνθρωπε, όσο και να προετοιμάζεσαι, πάντοτε αυτή η στιγμή θα σε βρίσκει αδύναμο και απόπληκτο.

-Πολλές φορές, μέσα στο διάβα της ζωής μου, σε είχα σκεφτεί σαν ανακούφιση. Αλλά μετάνιωνα μετά, είναι τόσο γλυκιά η ζωή.

-Ίσως να είναι γλυκύτερο και το μέρος που θα πας μετά από το εδώ που βρίσκεσαι, αυτό δεν το γνωρίζεις.

-Δεν πιστεύω σε κάτι μετά από αυτό μου εδώ το τέλος, αλλά και πάλι δεν είμαι σίγουρος για τίποτα. Το πέρασμα όμως από αυτή τη ζωή πάντα το φοβάμαι…

-Για όλους είναι προδιαγεγραμμένο αυτό το τέλος.

-Κρίμα που οι άνθρωποι δεν το καταλαβαίνουν εγκαίρως, χάνονται μέσα σε μίση και κακίες, μέσα στη μάταιη αναζήτηση το πλούτου. Και στο τέλος, αντιλαμβάνονται πως τίποτα δεν παίρνουν μαζί τους.

-Κανένας δε γνωρίζει το πότε θα έρθω. Σε όλους η ηλικία ήταν νέα, σε άλλους η ηλικία ήταν σχετικά μεγάλη, ενώ σε άλλους ανθρώπους το τέλος ήρθε μετά από πάρα πολλά χρόνια.

-Γιατί το κάνεις αυτό, Θάνατε; Γιατί δεν παίρνεις όλους τους ανθρώπους στην ίδια ηλικία;

-Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι έτοιμοι να το καταλάβουν αυτό. Μερικοί άνθρωποι φεύγουν νωρίτερα, επειδή με αυτό τον τρόπο θα μπορούσαν να γλιτώσουν από χειρότερες συμπεριφορές.

-Εγώ σε φοβάμαι, Θάνατε. Πάντα σε φοβόμουν. Φοβάμαι το σκοτάδι που υπάρχει γύρω από το όνομά σου και τα αναπάντητα ερωτήματα που αφήνει το πέρασμά σου.

-Για αυτό λοιπόν, άσε τα λόγια τα πολλά και ετοιμάσου γιατί έρχομαι. Δεν είσαι μόνο εσύ που πρέπει να φύγεις σήμερα…

Facebook Comments

About the author

Author profile

Ονομάζομαι Μαρία Σκαμπαρδώνη και είμαι Δημοσιογράφος. Είμαι λάτρης του διαβάσματος και μελετώ Φιλοσοφία και Ψυχολογία από πολύ μικρή ηλικία. Γνωρίζω Αγγλικά, Γαλλικά και ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Το γράψιμο είναι για εμένα η φυγή μου, όλη μου η ζωή. Είμαι ευγνώμων γιατί έχω τη χαρά και του να έχω εργαστεί στο χώρο του βιβλίου, αποκομίζοντας όσα περισσότερα μπορώ από αυτό το μαγικό χώρο.  Έχω καταφέρει μέχρι στιγμής να αποκτήσω μαύρη ζώνη στο Taekwondo, να εκδώσω ένα βιβλίο μου και να έχω διανύσει έναν μεγάλο δρόμο στην αρθρογραφία.

Είμαι αρθρογράφος σε πολλά μεγάλα sites ( E Psychology, Ο Κλόουν, Εναλλακτική Δράση, Flow magazine, School time, Tempo. Gr,  Healing Effect,  TKD mag,). Λογοτεχνικά μου κείμενα και ποιήματα έχουν δημοσιευτεί σε πολλές  λογοτεχνικές σελίδες (Λόγω Γραφής, Περιοδικό Fractal, My story). Κείμενα μου έχουν συμπεριληφθεί στα περιοδικά Pet City, Intellectum, Μονοπάτι για τις πολεμικές τέχνες.   Όσο ζω, θα γράφω για κάθε τι που με προβληματίζει και θέλω αυτή μου την αγάπη να την αισθανθούν και άλλοι άνθρωποι.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.