Όνειρο καλοκαιρινού μεσημεριού – Γιάννης Ρίτσος

Ανεβήκαμε στα φτερά των χελιδονιών για να κόψουμε λουλούδια από τον ουρανό.Δεν έχει ο αγέρας του καλοκαιριού κανένα μυστικό για μας που περπατάμε ξυπόλυτοι στα χόρτα και μιλάμε στα τζιτζίκια τη γλώσσα του ήλιου.Η φωτιά κάηκε ολόκληρη και γίνηκε πάλι φωτιά. Φτιάχνουμε λουλουδένια δαχτυλίδια κι αρραβωνιαζόμαστε με τα δέντρα, με Continue Reading

T.S. Eliot – Οικογενειακή αντάμωση

ΧΟΡΟΣ Εμείς όλοι υποκρινόμαστε πως είμαστε η σπάνια εξαίρεση στο παγκόσμιο σύστημα. Κολακευόμαστε να εμφανιζόμαστε στις εφημερίδες, αρκεί να είμαστε στη σωστή στήλη. Γνωρίζουμε για το σιδηροδρομικό ατύχημα. Γνωρίζουμε για την ξαφνική θρόμβωση και την αργή απόφραξη των αρτηριών. Θέλουμε να σκέφτονται καλά για μας οι άλλοι, ώστε να είμαστε Continue Reading

Ζωή εν Τάφω (απόσπασμα) – Στρατής Μυριβήλης

Σκάβουμε το λοιπόν και βάζουμε σύρματα. Χιλιάδες σύρματα. Χιλιάδες μακαράδες από σύρματα γεμάτα αγκύλια. Λόφοι ολάκεροι από δαύτους ξεφορτώνουνται αδιάκοπα. Ξετυλίγουνται και ξετυλίγουνται και σωσμό δεν έχουν. Βγαίνουμε τη νύχτα, βγαίνουν χιλιάδες μιλιούνια άνθρωποι κάθε νύχτα κι απλώνουν αγκαθωτά σύρματα. Δένουμε τα βουνά, τους λόφους και ατέλειωτους κάμπους. Κ’ η Continue Reading

Το τραγικό στοιχείο στον έρωτα – π. Φιλόθεος Φάρος

   Το δράμα που οι κλασσικοί συγγραφείς έχουν δημιουργήσει και που μιλάει στην ψυχή του ανθρώπου από τη μια εποχή στην άλλη, περιγράφει πως ο έρως μπορεί να αρπάξει τους ανθρώπους και να τους εκσφενδονίσει από ύψη σε βάθη. Περιγράφει δηλαδή το στοιχείο της ανθρώπινης ζωής που αποκαλούμε τραγικό.

Άλμπερ Καμύ – Η πτώση (απόσπασμα)

[…]το Ζουϊντρερζεε είναι μια νεκρή ή σχεδόν νεκρή θάλασσα. Με τις επίπεδες ακτές της χαμένες στην ομίχλη, δεν ξέρεις που αρχίζει και πού τελειώνει. Βαδίζουμε λοιπόν χωρίς δείκτες, δεν μπορούμε να εκτιμήσουμε την ταχύτητά μας. Προχωράμε και τίποτε δεν αλλάζει. Δεν είναι αρμένισμα, είναι όνειρο. Στο ελληνικό αρχιπέλαγο, είχα την Continue Reading

Η δε γυνή να φοβήται τον άντρα

Μιλάει ο Παύλος κι οι άνθρωποι γελούν: η δε γυνή ίνα φοβήται τον άντρα. Είναι αισθηματική πια πεποίθηση η “ισότητα των φύλων”, το ακριβοζύγιασμα δικαιωμάτων και υποχρεώσεων, η αμοιβαιότητα κάθε ευθύνης. Δεν υποψιαζόμαστε ότι ο Παύλος ζητάει το μείζον: Εκείνη τη σχέση, όπου ο ένας αυτοπαραδίδεται δίχως φειδώ και μέτρο, Continue Reading