Βαδίζεις αργά αλλά σταθερά προς την τρίτη (ή τέταρτη ή και πέμπτη) δεκαετία σου. Η δουλειά και η ρουτίνα έχουν μπει για τα καλά στη ζωή σου και η σχολική-φοιτητική ζωή σου δεν είναι πια παρά μια μακρινή ανάμνηση. Οι μέρες περνούν,όχι ανέμελα σίγουρα, με υποχρεώσεις να τρέχουν και προθεσμίες να λήγουν και κάπου πιάνεις τον εαυτό σου να τρέχει πίσω τους .Περιμένεις την Κυριακή, το ρεπό, τις γιορτές, δέκα μερούλες το καλοκαίρι να ξαποστάσεις,να μαζέψεις δυνάμεις και μετά πάλι απ´την αρχή.

Έχω μια ερώτηση: Αν δεν είχες τόσο φορτωμένο πρόγραμμα.. θα ήξερες τι να κάνεις με τον ελεύθερο χρόνο σου; Σκέψου και απάντησε ειλικρινά. Όχι σε εμένα, στον εαυτό σου. Υπάρχουν εκείνοι που δουλεύουν για να ζουν και εκείνοι που ζουν για να δουλεύουν. Σε ποιά κατηγορία πιστεύεις πως ανήκεις; Θυμίσου αν μπορείς, τί όνειρα είχες και τί στόχους πριν κουτρουβαλήσεις παρασυρόμενος από την καθημερινότητα. Μήπως έχεις  ξεχάσει πώς είναι να περνάς καλά ή επιλέγεις να το ξεχνάς γιατί έτσι κατεβαίνει πιο εύκολα κάτω η επανάληψη;

Η ζωή δεν είναι μόνο δουλειά και κούραση, είναι πολλά περισσότερα και ομορφότερα από αυτό. Είναι όμορφες Κυριακές με τον άνθρωπό σου, εκδρομές με τα παιδιά και συναυλίες με τους φίλους σου. Είναι γιορτές και τραπέζια με αγαπημένα πρόσωπα,  τριήμερα ανάσας και βράδια που δεν σε νοιάζει αν ξενυχτήσεις γιατί περνάς καλά και αυτό μετράει. Είναι απογεύματα με τον παππού και τη γιαγιά και ταβέρνα με τους γονείς και θερινά σινεμά “τώρα που ανοίγει ο καιρος.” Να ακούς μουσική στο μπαλκόνι και να βλέπεις ταινία στο σαλόνικαι να πηγαίνεις και καμιά φορά σε μέρη που δεν έχεις ξαναδεί.

Κάπου διάβασα πως ζείς μόνο μια φορά αλλά αν το κάνεις σωστά, μια φορά αρκεί. Δεν ξέρω ακριβώς να εξηγήσω τί σημαίνει να ζείς “σωστά,”όμως μπορώ να πώ πως το έχω φανταστεί, με τα δικά μου δεδομένα. Αρχικά ,δεν θεωρώ πως η δουλειά είναι δουλεία, πιστεύω πραγματικά πως δεν ειναι πολύ χρήσιμο να είσαι άεργος κυρίως για την πρακτικότητα του θέματος – πρέπει να εργάζομαι ώστε να έχω χρήματα και πρέπει να έχω χρήματα για να μπορώ να έχω τα προς το ζήν γιατί έτσι λειτουργεί η κοινωνία στην οποία ζώ. Επιπλέον, το να εργάζομαι μου προσφέρει μια αυτοπεποίθηση πως προσφέρω έργο,κάνει καλό στην ψυχολογία μου. Παρόλα αυτά, η εργασία μου δεν αποτελεί τον κύριο άξωνα της ζωής μου, γύρω από τον οποίο γυρνώ και αυτοπροσδιορίζομαι. Για μένα,το να ζώσω στάσημαίνει να μπορώ να συνειδητοποιήσω πως κατά πάσα πιθανότητα έχω μόνο μια ζωή άρα κύριο μέλημά μου είναι να ζήσω όμορφα απολαμβάνοντας συχνά πράγματα που προσφέρουν ηρεμία και χαμόγελο. Αυτό σημαίνει για μένα το να ζώ “σωστά.”

Τελευταία ερώτηση για σήμερα η εξής: Τι θα ήθελες να κάνεις αν είχες τον χρόνο που σου λείπει; Αν ξέρεις, άσε τις δικαιολογίες και την γκρίνια για τα όσα περνάς, γιατί τα περισσότερα τα επιλέγεις και ξεκίνα. Αν δεν βρίσκεις εύκολα απάντηση τότε..ψάξε καλά μέσα σου. Αν προσπαθήσεις, θα θυμηθείς σίγουρα πως ήταν πριν απορροφηθείς από τα “πρέπει” και θα βρείς τον τρόπο να αλλάξεις ζωή.

Facebook Comments

About the author

Author profile

Με το σμίξιμο της Αθήνας,της Ζακύνθου και της Μικράς Ασίας και το μπέρδεμα όλων αυτών των διαφορετικών κουλτούρων στο κεφάλι,προέκυψα εγώ.Αγχώδης εκ φύσεως,ονειροπόλα εκ πεποιθήσεως και καθηγήτρια αγγλικών εν ενεργεία γράφω για να τα βγάζω από μέσα μου και για να βάζω τις σκέψεις μου σε μια τάξη.Αγαπώ το καθαρό βλέμμα των παιδιών,τα αστέρια και να μην αφήνω τίποτα να πέσει κάτω.Αν σε πετύχω να αδικείς κάποιον,το μόνο σίγουρο είναι πως θα με βρείς μπροστά σου...τουλάχιστον μέσα στο μυαλό μου.Α!και λατρεύω τη σοκολάτα.Σε οποιαδήποτε μορφή

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.